Historia

Opole powstało na prawym brzegu Odry, na trakcie handlowym Kraków - Wrocław. Główne znaczenie dla grodu miał XIII wiek. Książę Kazimierz, dokonał lokacji miasta na zasadach zachodnich. Formalnie Piastowie rządzili grodem od 1179 do 1532 roku, lecz od 1335 roku dokumentem zawartym w Trenczynie król Kazimierz III Wielki zrzeka się Śląska na rzecz Czech. Opole w tym czasie liczyło około dwóch tysięcy mieszkańców. W roku śmierci ostatniego Piasta (1542) - Jana Dobrego, Opole prawie całkowicie zawładnięte przez luteran przeszło w rządy Habsburgów, lecz Oppersdorfowie z Głogówka stają się duchowymi spadkobiercami Piastów, dzięki którym nastała rekatolicyzacja miasta. W latach 1645 - 1666 gród przechodzi na pewien okres w ręce polskich królów: Władysława IV oraz Jana III Kazimierza. W wyniku starć śląskich i porażki Austrii w 1763 roku Opole, jak i cały Śląsk, wraca pod panowanie Prus. miasto notuje znaczne ożywienie od 1816 roku, kiedy staje się miejscem rejencji. Zlikwidowane zostają miejskie mury, stawia się nowe budynki administracji, powstają cementownie. W roku 1843 Opole połączyła z Wrocławiem i Krakowem droga kolejowa. Zdobycie Prus przez Francję i nowy prawny porządek, który nastaje w Prusach, dotyka ostro także Opole. niemal Cały XIX wiek to niespotykany rozkwit miasta. Liczba mieszkańców rośnie z trzech tysięcy do około trzydziestu tysięcy pod koniec wieku. Przestrzegana jest dwujęzyczność w urzędach, kościołach i w szkołach. Zasada ta przetrwała do zakończenia I wojny światowej. Do obudzenia parcelacji nacjonalistycznych przyczynił się osiemdziesiąty ósmy artykuł Traktatu wersalskiego, który mówił, że o tożsamości państwowej Górnego Śląska zadecyduje plebiscyt. Po drugiej wojnie światowej Opole zasiedliło trzynaście tys. osób przesiedlonych z terenów wschodniej dawnej Polski, a siedem tysięcy niegdysiejszych opolan wróciło do swego miasta.

---

Pozostałe miasta w Polsce:
Kazimierz Dolny , Mrągowo